Dursunbey

Balıkesir'in doğusunda Kütahya Demiryolu üzerindedir. İlçe toprakları dağlıktır. Güneyinde Alaçam dağları yer alır. Dağlar Karaçam ormanları ile kaplıdır. Dağlardan kaynaklanan suları Kirmastı Çayı toplar. Dursunbey' in iklimi kısmen Akdeniz iklimi özelliğini taşır. Fakat denizden uzaklığı dolayısıyla hakim olan kara iklimidir. Kışlar soğuk, yazlar sıcaktır. Kış ve bahar ayları yağışlı geçer.

Ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Kavak yetiştiriciliği gelişmiştir.Koyun besiciliği yanında ipek böcekçiliği yapılır. Kereste fabrikası ilçenin başlıca sanayi kuruluşudur. İlçede Dokumacılık gün geçtikçe gelişmektedir. Kurşun, krom, magnezit, çinkolu kurşun ve linyit yatakları vardır. Suçıktı memba suyu ve saz çayırı yaz aylarında bir gezi ve dinlenme yeridir. Alaçam ormanları içinde gölcük bölgesi, Hacı kerim kamp ve dinlenme yerleridir. İlçede 72 okul, 8105 öğrenci, 334 öğretmen bulunmaktadır. İlçede Devlet Hastanesi, Verem Savaş Dispanseri, bir sağlık ocağı; Gökçedağ, Resuller, Kireç ve Kavacık'ta da birer sağlık ocağı bulunmaktadır.

Sındırgı

Sındırgı ilçesi ilin güneyinde yer alır. İlçe toprakları Simav Çayı boyunca kuzeybatıya uzanan verimli bir ova ve doğuya yükselen alandan oluşur. İlçenin arazisi dağlık ve ormanlarla kaplıdır. Ormanlık ve dağlık bölgenin eteklerinde özellikle batı kesiminde Simav Çayı çevresinde geniş düzlüklerle uzanmaktadır. Akdeniz İklimine sahip olan ilçenin kışları yağışlı ve ılık, yazları sıcak geçmektedir. Cumhuriyet kurulduktan sonra sonra başta tütün olmak üzere, susam, buğday, kavun, karpuz ve çeşitli hayvan mahsulleri üretimi önem kazanmaktadır. İlçede büyükbaş hayvan besiciliği yapılmaktadır.

İlçede dokumacılık revaçtadır. Seccade, kilim, heybe ve halı dokumacılığıvardır. Yağcıbedir Halıları dünyaca meşhurdur. İlçede sanayi kuruluşu yok denecek kadar azdır. 2 adet un fabrikası ile 2 adet yün iplik fabrikası faaliyet göstermektedir. İlçe maden bakımından oldukça zengindir. Düvertepe'de resmi ve özel kuruluşlar tarafından çıkarılan kaolen madeni,Çanakkale, Kütahya, Mersin ve İstanbul illerine nakledilmektedir. İlçede maden işleme tesisi yoktur.

İlçede 41 okul , 6566 öğrenci , 303 öğretmen bulunmaktadır. İlçede, Balıkesir Üniversitesi'ne bağlı bir 2 yıllık Meslek Yüksekokulu vardır. 120 öğrenci eğitim görmektedir. İlçede Devlet Hastanesi, Verem Savaş Dispanseri, Merkez Sağlık Ocağı; Düvertepe, Yüreğil, Gölcük, Yaylabayır, Küçükdağdere, Mumcu ve Umurlar' da da birer Sağlık Ocağı bulunmaktadır

Bigadiç

İlimizin güneyinde yer alır. Simav Çayı'nın aktığı ovanın yanısıra
doğuda ilçe toprakları Alaçam Dağları ile yükselir. İlçe deniz ikliminden
karasal iklime geçiş bölgesindedir. 17 haziran 1920'de işgale uğrayan
Bigadiç'in kurtuluşu 4 Eylül 1922 tarihinde gerçekleşmiştir. Ekonomisi
tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri tahıl, haşhaş ve baklagildir.
Tavukçuluk ve arıcılık gelişmiştir.

İlçenin Çömlekçi Köyü'nde Tarım Bakanlığı'na bağlı Hindicilik Üretme İstasyonu damızlık hindi palazı ve yumurta dağıtımı yapar. Ormancılık ekonomide önemli yer tutar Bigadiç civarında bol miktarda Boraks yatakları vardır İlçede 68 okul, 8209 öğrenci ve 409 öğretmen; 1 Devlet Hastanesi 2 sağlık ocağı; İskele, Babaköy, Yağcılar, Çağış ve Alanda’da birer sağlık ocağı bulunmaktadır Bigadiç'te inşaat sektöründen başlayarak bütün sektörlere yayılan canlı ticari potansiyel mevcuttur. Halı, Kilim, Heybe ve kıl çuval-kilim dokuması yaygındır.

Bigadiç' e yolunuz düşerse: Osmanlı son dönem mimarisinin görüldüğü Yeşilli Camii, merkezinin doğudaki tepesinde bulunan tepe üzerindeki Achyros Kalesi gezilebilir. Çeribaşı, Kayırlar köyü arasında bulunan oyma mağara (Deliktepe adıyla bilinmektedir) da gezilebilir yerlerdendir.

Savaştepe

İlin güneyinde yer alır. Ulaşımı kara ve demiryolu ile sağlanır. İlçe toprakları birkaç ova dışında oldukça engebelidir. İlçe Marmara Bölgesi' nin en güneyinde yer almasından ve bir bölümü de Ege Bölgesi sınırına girmesinden dolayı tamamiyle geçiş iklimine sahiptir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçer.

Eski ismi Giresun iken ilçeye Atatürk' ün teklifi ile 10.10.1934 tarihinde TBMM tarafından Savaştepe adı verilmiştir.Ekonomisi tarıma dayalıdır, başlıca tarım ürünleri buğday, arpa ve baklagiller olup, ayrıca az miktarda pancar, üzüm, tütün, pamuk, ay çiçeği ve susam yetiştirilir. Hayvancılık da gelişmiştir. İlçede 2 un fabrikası ile süt ürünlerinin değerlendirildiği mandıralar vardır.

İlçede 17 okul, 4072 öğrenci, 241 öğretmen bulunmaktadır. Savaştepe Sağlık Merkezi, Merkez Sağlık Ocağı, Sarıbeyler Sağlık Ocağı, Soğucak Sağlık Ocağı vardır

Ayvalık 2

Doğal ve turistik zenginlikleri yönünden ilimizin en önemli yörelerindendir. Doğusunda Bergama, batısında Ege Denizi, kuzeyinde Burhaniye ve Güneyinde Dikili ile çevrilidir.


İlçe merkezi, deniz kıyısında Yaylacık ve Kaplan dağlarının kıyıya doğru alçalan eteklerinde kurulmuştur. Yük ve yolcu gemilerinin yanaştığı iskele ve yat limanı vardır.

Akdeniz iklimi özelliği taşıyan ilçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçmektedir.Çanakkale-İzmir ve Balıkesir- İzmir karayolları ilçenin ulaşımını sağlar.

İlçenin ekonomisi tarım ve tarıma bağlı sanayiye dayalıdır. Başlıca tarım ürünü zeytin ve pamuktur. Ayrıca çamfıstığı ve mandalina yetiştirilir. İlçede bağcılık da gelişmiştir. Zeytinyağı, sabun ve çırçır fabrikaları başlıca sanayi kuruluşlarıdır. Şeytan sofrası denilen kayalık bölgeden ilçenin kuşbakışı manzarası ve güneşin batışını izlemek çok keyif vericidir. Sarımsaklı, Çamlık, Armutçuk, Bağyüzü, Şahinkaya ve Altınova en güzel sahilleridir. İlçede deniz, kum ve tabii güzellikler bir aradadır. Ayvalık'ta 25 okul bulunmaktadır.145 öğrencisi bulunan Ayvalık Meslek
Yüksekokulu, turizm ve işletme olarak iki branşta eğitim vermektedir. Ayvalık merkezinde 1 devlet hastanesi, 1 verem dispanseri, 1 sağlık ocağı; Altınova, Küçükköy, Bağyüzü ve Alibey adasında 1'er sağlık ocağı bulunmaktadır.
Sarımsaklı Yarımadası'nın devamında yeralan adada 70 yıl öncesine kadar bir psikoterapi merkezi vardı.Hastaları doğa
güzelliklerinin iyileştirmesi düşünülerek yapılmıştı. Şeytan Sofrası yolu üzerinde başınızı yukarıya doğru kaldırdığınızda göreceğiniz 3 insan boyu yüksekliğinde tavşan kulağı biçimindeki iki kaya bir hayli ilginizi çekecek.

Gömeç

Balıkesir'in Kuzey Ege Bölgesi sınırları içinde yer alır. İlçenin denize uzaklığı 1500-2000 metredir. Akdeniz İklim tipi özellikleri görülür. Ortalama yıllık sıcaklık 10-15 derecedir. Yeryüzü şekillerinde % 70'i dağlık %30 ovalıktır. İlçenin toplam kıyı şeridi uzunluğu 15500 metredir. Ulaşımı kolaydır. E 87 Karayolu üzerinde olup, İzmir'e 170, Balıkesir'e 120 km uzaklıktadır. Ekonomisi tarıma dayalıdır. İlçe ekonomik ve ticari yönden Ayvalık ve Burhaniye ilçeleri arasında bulunmasından dolayı yeteri kadar gelişmemiştir.

İlçede verimli topraklar bulunmaktadır. Bu topraklarda sanayi bitkileri olarak 10117 hektarlık alanda 1250000 adet zeytin ağacı mevcuttur. 1000 dekar arazide pamuk üretimi yapılmaktadır. 1873 hektarlık düz arazide pamuk dışında buğday üretimi de önemli yer tutar. Ayrıca sebze olarak domates, bezelye, patlıcan, biber, pırasa, salatalık, ıspanak , lahana , havuç ve bamya üretimi yapılır.

İlçede 1998 yılından itibaren seracılık faaliyetlerine başlanmış olup halen 5 dönüm örtü altı sebze (salatalık - fasülye) ziraatı yapılmaktadır. İlçe merkezinde 7 , köylerinde ise 8 adet olmak üzere toplam 15 adet zeytinyağı fabrikası vardır. İlçede 8 okul, 1132 Öğrenci, 90 Öğretmen bulunmaktadır. İlçede 2 adet Sağlık Ocağı bulunmaktadır.

Kaynak Kişi: Harun Selçuk (Sınıf Öğretmeni)